مترجم وب با 36 زبان زنده دنیا

آزمون جارتست

اگر چه اخیرا پیشرفت هایی در شناخت مکانیزم فرایند انعقاد حاصل شده اما هنوز از آن به عنوانیک دانش دقیق و جامع نام برده نمی شود.از این رو انتخاب و به دست آوردن مقادیر بهینه از منعقد کننده ها به جای آن که از طریق کمی و فرمول محاسبه شود به روش تجربی و با آزمایش جار ( Jar) تعیین می گردد.آزمون جار بر روی هر آبی که قرار است عملیات انعقاد بر روی آن انجام شود باید صورت بگیرد.و با هر تغییر قابل ملاحظه ای در کیفیت آب مورد نظر تکرار شود.

شرح آزمون:

آزمون جار با استفاده از تعدادی ظروف شیشه ای که حداقل دارای یک لیتر گنجایش و از لحاظ اندازه و شکل یکسان هستند انجام می شود.معمولا از شش ظرف شیشه ای و یک دستگاه همزن که به طور همزمان محتویات همه ی ظرف ها را هم می زند استفاده می شود.هر یک از شش ظرف به مقدار یک لیتر از آبی که کدورت،قلیائیت و PH آن از قبل تعیین شده پر می شود.از یک ظرف شیشه ای به عنوان کنترل کننده استفاده می شود.در حالی که در 5 ظرف باقی مانده در مقادیر مختلف PH مقدار متفاوتی منعقد کننده یا منعقد کننده ها را اضافه می کنند تا آنجا که حداقل مقادیر کدورت باقی مانده به دست آید.

پس از افزودن مواد شیمیایی آب به مدت 1 دقیقه سریعا به هم زده می شود به نحوی که مواد شیمیایی به طور کامل در آب پخش شوند.سپس جهت تشکیل لخته ها به مدت 15 الی 20 دقیقه عمل به هم زدن به آرامی ادامه می یابد.پس از این مرحله به مدت 30 ذقیقه آب به حال آرام رها می شود تا زلال شدن اتفاق بیفتد.سپس قسمت هایی از آب حاصل تحت آزمون قرار می گیرد تا کدورت باقی مانده آن تعیین شود.نتایج به دست آمده از آزمایش برای تعین نوع و کمیت ماده منعقد کننده مصرفی در واحد تصفیه آب مورد استفاده قرار می گیرد.

آزمون جار هم چنین برای نشان دادن مکانیسم انعقاد به کار می رود.